Community 2e spoor: nieuwe kansen op de arbeidsmarkt in Limburg

Dr. Ines Schell-Kiehl houdt zich als onderzoeker bij het Verwey-Jonker Instituut en lector bij Saxion Hogeschool bezig met participatie, werk en innovatie. Zij is nauw betrokken bij het project “Community 2e spoor: Wij zorgen voor elkaar!”. In dit Limburgse samenwerkingsverband van zorg- en welzijnsorganisaties worden medewerkers in het tweede jaar ziekte op unieke wijze ondersteund bij re-integratie naar werk. In dit artikel vertelt Ines over het project.

Wat is het doel van het project Community 2^e spoor?

Ons hoofddoel is een sterk regionaal netwerk waarin vraag en aanbod rond 2e-spoortrajecten bij elkaar komen en werknemers gezien worden voor wat zij zijn: talenten. Concreet betekent dit dat als de ene zorgorganisatie een medewerker heeft die niet kan terugkeren in de oude functie, een andere organisatie in het netwerk misschien een mooie vacature of ervaringsplek voor die persoon heeft. Vanuit het netwerk organiseren we uitwisseling van kennis en ervaring, zodat medewerkers sneller en laagdrempeliger een nieuwe kans krijgen. Het ideaalbeeld is dat re-integratie tweede spoor niet voelt als een lastige plicht, maar als een gezamenlijke kans: een kans voor de medewerker op een frisse start én voor de organisatie die nieuw talent binnenkrijgt.

Wat is jouw rol in het netwerk?

Mijn bijdrage aan het netwerk ligt in het verbinden van mensen en kennis om duurzame verandering in de arbeidsmarktregio te stimuleren. Samen met mijn collega-onderzoekers breng ik structuur aan en leg ik verbanden tussen praktijkervaringen en inzichten uit onderzoek. Zo hebben wij de ervaringen van verschillende organisaties opgehaald en gedeeld. Ik vind het belangrijk om goed te luisteren naar alle partners – van HR-adviseurs tot werknemers – en ervoor te zorgen dat hun verhalen een plek krijgen. Mijn kracht is om dat grotere plaatje te schetsen en tegelijkertijd de persoonlijke verhalen niet uit het oog te verliezen. Door iedereen aan boord te houden en samen kleine successen te vieren, groeit het vertrouwen stap voor stap.

‘Wij zorgen voor elkaar’ is hier niet zomaar een slogan, maar de gedeelde overtuiging dat we samen méér te bieden hebben dan ieder voor zich.

Wat maakt dit project zo bijzonder?

We zijn ervan overtuigd dat re-integratie in het tweede spoor, hoe uitdagend ook, het begin kan zijn van een nieuw (werk)leven. Zeker als we de mens centraal zetten en kijken naar iemands talenten, wensen en mogelijkheden. In dit netwerk van werkgevers zie ik een enorme bereidheid om dat ook echt te doen: elkaar helpen om waardevolle medewerkers binnen de sector te behouden. Wij zorgen voor elkaar is hier niet zomaar een slogan, maar de gedeelde overtuiging dat we samen méér te bieden hebben dan ieder voor zich. Juist door die samenwerking kunnen we mogelijkheden creëren die één organisatie alleen niet heeft, en voorkomen we dat iemand tussen wal en schip belandt. Dat mensgerichte, positieve uitgangspunt trekt mij enorm aan.

Waarom een regionaal netwerk?

De meerwaarde van een regionaal netwerk zie ik elke dag groeien. Doordat we alle relevante spelers in de regio Zuid-Limburg betrekken, ontstaan korte lijntjes tussen organisaties. Voorheen werkte iedere organisatie vooral binnen de eigen muren; nu kijken we over en weer mee. Die regionale, collectieve én sectorale insteek maakt ons initiatief uniek in Nederland. Onze benadering is nu opgenomen als instrument in het transformatieplan arbeidsmarkt Zorg en Welzijn. Dit betekent dat ook op bestuurlijk niveau – bijvoorbeeld bij zorgverzekeraars en bestuurders in de regio – onze netwerkbenadering wordt gezien als onderdeel van de oplossing voor de personeelstekorten. Dat benadrukt hoeveel impact we kunnen hebben als we de krachten bundelen.

Zoiets kleins als een HR-adviseur die even belt met een collega in het netwerk voor advies, beschouw ik als winst

Gaan er ook dingen nog niet goed?

Uiteraard zijn er uitdagingen. Een netwerk opbouwen met zoveel verschillende partijen kost tijd en geduld. Ook zien we dat de betrokkenen het netwerk naast hun gewone werk doen; de werkdruk in zorg en welzijn is hoog, óók bij de HR-afdelingen die hierin participeren. Continuïteit borgen is lastig als mensen van functie wisselen of uitvallen. Tegelijkertijd maken juist die uitdagingen onze missie nog relevanter. Door open met elkaar te praten over hindernissen – of het nu gaat om gebrek aan tijd, ingewikkelde regelgeving of aarzeling om informatie te delen – creëren we begrip en lossen we samen knelpunten op. Het mooie is dat ondanks de hobbels niemand de uitgangspunten in twijfel trekt: iedereen gelooft in het belang en wil ervoor gaan. Die gedeelde motivatie helpt ons om door te zetten, ook als het even tegenzit.

Waar ben je trots op tot nu toe?

Ik ben ontzettend trots op wat we tot nu toe hebben bereikt. Na een jaar hard werken staat er een levendig netwerk van organisaties die allemaal willen bijdragen. Onze eerste gezamenlijke bijeenkomsten trokken een grote opkomst van enthousiaste professionals. Tijdens zo’n dag zie je de energie: mensen delen ervaringen, herkenning en tips, en nemen die weer mee terug naar hun eigen werkvloer. Er zijn al concrete resultaten: via ons netwerk hebben de eerste medewerkers een nieuwe baan gevonden bij een van de andere deelnemers. Ook zoiets kleins als een HR-adviseur die even belt met een collega in het netwerk voor advies, beschouw ik als winst – het toont dat de muren tussen organisaties lager worden. En persoonlijk vind ik het geweldig dat ons thema nu zwart-op-wit op de regionale agenda staat. Waar re-integratie 2e spoor vroeger misschien een ondergeschoven kindje was, krijgt het nu de aandacht die het verdient. Dat is niet mijn verdienste, maar het resultaat van alle netwerkpartners samen.

Hoe kijk je naar de toekomst?

We zijn er nog niet, maar de koers is gezet. De energie, het vertrouwen en de gedeelde motivatie geven mij vertrouwen dat dit netwerk binnen de arbeidsmarktregio zijn plek ook in de toekomst weet te behouden, in welke vorm dan ook. Samen kunnen we veel meer betekenen dan ieder voor zich.