DigiKlik is een trainingsprogramma van VluchtelingenWerk Nederland dat vluchtelingen helpt om meer grip te krijgen op digitale vaardigheden die nodig zijn in het dagelijks leven in Nederland. Het Verwey-Jonker Instituut onderzocht in opdracht van VluchtelingenWerk Nederland hoe deelnemers het programma ervaren en wat volgens hen de meerwaarde is.
Hiervoor voerden we een beknopte documentenstudie uit en hielden we 6 groepsinterviews met in totaal 55 deelnemers aan DigiKlik in zes gemeenten. Ook interviewden we diverse medewerkers van VluchtelingenWerk die bij de organisatie en uitvoering van de trainingen betrokken zijn.
Uit het onderzoek blijkt dat Digiklik heel positief wordt ervaren door deelnemers. Door het volgen van het trainingsprogramma vergroten deelnemers hun digitale vaardigheden en hun zelfvertrouwen om deze toe te passen. De training sluit in grote lijnen goed aan bij de dagelijkse praktijk van mensen met een vluchtachtergrond en voorziet in een duidelijke behoefte, met name bij deelnemers met beperkte digitale ervaring.
DigiKlik heeft een duidelijke en directe meerwaarde voor dagelijkse digitale handelingen. Deelnemers hebben meer inzicht gekregen in de (technische) mogelijkheden van hun smartphone en veel gebruikte apps en zijn deze ook meer gaan gebruiken. Ook ervaren zijn meer grip op het regelen van hun (financiële) administratie en het gebruik van DigiD. Dit kan leiden tot meer zelfstandigheid en minder afhankelijkheid van anderen.
De meest effectieve onderdelen zijn de praktijkgerichte oefeningen op de eigen telefoon, de duidelijke opbouw van de modules en de rol van de trainer. Ook het geven van de training in de eigen taal of met ondersteuning van een tolk vergroot het leerrendement, zeker omdat veel deelnemers nog bezig zijn met het leren van Nederlands.
Belangrijke verbeterkansen liggen bij de groepssamenstelling en groepsgrootte. Heterogene taalgroepen en grote niveauverschillen binnen groepen maken het lastig om maatwerk te bieden en gaan ten koste van motivatie en leerrendement. Daarnaast geven deelnemers aan behoefte te hebben aan verdieping en vervolgondersteuning, bijvoorbeeld via aanvullende trainingen of laagdrempelige nazorg. Dit geldt vooral voor oudere deelnemers en deelnemers met beperkte leerbaarheid, voor wie één trainingsprogramma onvoldoende is om duurzaam digitaal zelfstandig te worden.