Veel verdachten die alleen binnenshuis gewelddadig zijn en geen strafblad hebben schamen zich. Ze accepteren hulp om een einde maken aan hun agressieve gedrag. De groep daders van publiek geweld telt een groot aantal 'first offenders': mensen die eenmalig en vaak onder invloed tot een geweldsexplosie komen. Zij verdienen evengoed een aanpak om de agressie te leren beheersen. Verdachten die zowel binnenshuis als buitenshuis gewelddadig zijn, kampen vaak met een ernstige geweldsproblematiek. Omdat zij ongevoelig zijn voor correctie, zijn repressief optreden en behandeling in een forensische setting geboden.
Dit zijn enkele conclusies uit het rapport 'Geweld binnen en buiten - Aard, omvang en daders van huiselijk en publiek geweld in Nederland'. Het onderzoek is verricht in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) en uitgevoerd door het Verwey-Jonker Instituut en IVA Tilburg. Het rapport is 21 februari 2005 door minister Donner aan de Tweede Kamer gestuurd.
Het rapport brengt de mate van bij de politie geregistreerd huiselijk en publiek geweld in beeld en gaat in op de verschillen, overeenkomsten en samenhang tussen deze vormen van geweld. Ook geeft het inzicht in de ontwikkelingen in het geregistreerde straatgeweld tussen 1998 en 2002. Tot slot is een analyse gemaakt van de mate waarin plegers van geweld zich schuldig maken aan zowel huiselijk geweld als straatgeweld en de kenmerken van de verschillende soorten plegers.
Voor het onderzoek zijn in totaal 2700 aangiften uit drie politieregio's (IJsselland, Midden en West Brabant, Rotterdam) geanalyseerd (dat is 27% van alle aangiften uit 2002 in die regio's).
In twee regio's zijn de antecedenten van verdachten nagetrokken. Daarnaast zijn vijfentwintig strafdossiers geanalyseerd. Bovendien zijn 18 deskundigen van reclassering, politie, openbaar ministerie en hulpverlening geïnterviewd Op basis van alle gegevens zijn dader- en daadfactoren beschreven.
De overlap tussen de plegers van huiselijk en van publiek geweld die bekend zijn bij de politie, is kleiner dan werd aangenomen. Volgens de onderzoekers is het raadzaam, ook omdat het drie zeer verschillende groepen betreft, de huidige specifieke strafrechtelijke aanpak voor daders van huiselijk geweld te handhaven. Deze groep is meer ontvankelijk om iets aan het agressieve gedrag te doen dan andere geweldplegers. Ook de incidentele plegers van straatgeweld kunnen baat hebben bij agressietraining. Los daarvan moet speciale aandacht uitgaan naar de groep verdachten die zowel binnenshuis als buitenshuis gewelddadig is, een anti-sociale levenswijze kent en waar een ernstige geweldsproblematiek speelt.
Voor informatie over het onderzoek kan men contact opnemen met de onderzoekers: M.Y. Bruinsma (IVA, 013 - 466 84 36) en Katinka Lünnemann (Verwey-Jonker Instituut, 030 - 230 07 99) of Ida Linse, communicatie adviseur Verwey-Jonker Instituut (030 - 230 07 99).
